Świadectwa

Edytor i walidacja

Edytor pokazuje świadectwo na całym ekranie: po lewej sekcje, pośrodku pola, po prawej wyniki sprawdzenia, komentarze, historię i pieczęć. Zmiany zapisują się same, a pełne sprawdzenie uruchamiasz jednym przyciskiem.

Nagłówek i etapy

Na górze ekranu widzisz:

odnośnik Świadectwa — powrót do listy,
VIN (albo Bez numeru VIN), status świadectwa oraz typ, wariant, wersję i kategorię,
pięć etapów pracy: Wczytaj wzór, Zmień różnice, Sprawdź, Opieczętuj, Wyślij do NAP. Etapy ukończone mają znacznik, bieżący jest wyróżniony. Gdy plik XML jest wygenerowany, etap Opieczętuj można kliknąć — otwiera zakładkę Pieczęć,
stan zapisu (opis w części Zapisywanie) i osobę, której przypisano świadectwo,
przyciski Przypisz, Sprawdź i Generuj XML. Po wygenerowaniu w miejscu ostatniego pojawiają się Wgraj opieczętowany plik i Pobierz XML, a po opieczętowaniu Pobierz opieczętowany XML,
menu z trzema kropkami: Kopiuj dla nowego VIN, Zapisz jako szablon typu, Pobierz XML, Pobierz opieczętowany XML (dla świadectwa opieczętowanego), Usuń.

Etap „Wyślij do NAP” nie jest jeszcze dostępny — wysyłka do krajowego punktu dostępu jest w przygotowaniu.

Osoba z rolą Obserwator widzi świadectwo z opisem Tylko podgląd i nie może niczego zmienić. Świadectwo opieczętowane można tylko przeglądać.

Sekcje i spis po lewej

Pola są pogrupowane w sekcje tak jak w standardzie: Nagłówek świadectwa, Informacje ogólne, a dalej np. masy, osie, nadwozie, sprzęg. Edytor pokazuje tylko sekcje i pola, które dotyczą kategorii pojazdu i etapu kompletacji.

Spis Sekcje po lewej prowadzi do każdej sekcji i podświetla tę, którą właśnie oglądasz. Przy sekcji widać numer pierwszej pozycji świadectwa oraz stan:

czerwone oznaczenie z liczbą błędów, np. 2 błędy,
ołówek — w sekcji są pola zmienione od otwarcia,
zielony znacznik — bez uwag.

Pod spisem: ile pól zmieniono od otwarcia świadectwa i ile pól dotyczy jego kategorii. Ten sam stan widać w nagłówku każdej sekcji: Błędy: 1, Zmienione: 2 albo Bez uwag.

Pola

Każde pole ma numer pozycji z papierowego świadectwa (według rozporządzenia właściwego dla kategorii), polską nazwę, nazwę elementu ze schematu XML (małym drukiem) i czerwoną gwiazdkę, gdy jest obowiązkowe.

Listy kodów wybierasz z rozwijanej listy (— wybierz —); obok kodu widać jego znaczenie. Wartość spoza listy, np. z wczytanego pliku, zostaje widoczna — nie zmienia się sama.
Daty wybierasz z kalendarza.
Liczby osi i drzwi liczą się same z tabel i pól, od których zależą — przy polu jest opis Liczy się samo, a samego pola nie edytujesz.
Kategoria pojazdu jest zablokowana — Kategorii nie zmienisz po utworzeniu świadectwa.
Identyfikator świadectwa, numer i data wersji nie są widoczne w formularzu — panel wpisuje je sam przy generowaniu pliku XML.

Pole zmienione od otwarcia świadectwa ma niebieski pasek z lewej strony i opis Zmienione · było: z poprzednią wartością (albo puste).

Wartość albo zakres

Część wielkości (np. niektóre masy, rozstaw osi) standard pozwala podać jako jedną wartość albo zakres. Przy takim polu wybierasz Wartość albo Zakres min–max; w trybie zakresu wpisujesz dwie liczby: od i do. Przełączenie trybu czyści wartości drugiego trybu, żeby do pliku trafił tylko jeden z nich.

Tabele powtarzalne

Osie, opony, kolory, uwagi i inne listy to tabele: każdy wiersz jest osobną kartą z numerem (np. Oś 1) i skrótem wpisanych danych.

Dodaj: z nazwą wiersza (np. Dodaj: oś) dodaje nowy wiersz na końcu. Gdy standard dopuszcza tylko jeden wiersz, przycisk jest wyłączony po jego dodaniu.
Strzałki w górę i w dół zmieniają kolejność wierszy — w tej kolejności trafią do pliku XML.
Kosz usuwa wiersz razem z jego danymi i tabelami w nim zagnieżdżonymi.

Tabele obowiązkowe dostają pierwszy, pusty wiersz od razu. Pusty wiersz nie trafia do pliku XML.

Zwinięte pola opcjonalne

Pola nieobowiązkowe, które były puste w chwili otwarcia świadectwa, są zwinięte na końcu sekcji pod jedną linią, np. 12 pól opcjonalnych bez wartości. Kliknij ją, aby je rozwinąć i wypełnić. Podział ustala się przy otwarciu, więc pole nie „ucieka” w trakcie pisania.

Walidacja: na bieżąco i „Sprawdź”

Panel sprawdza świadectwo na dwa sposoby:

Porównanie walidacji na bieżąco i pełnego sprawdzenia
	Na bieżąco	Przycisk Sprawdź
Kiedy	w trakcie pisania	na żądanie
Co sprawdza	pola obowiązkowe, format, długość, zakres liczb i reguły, które dotyczą jednego pola	cały plik: zgodność ze schematem XSD i wszystkie reguły spójności danych (ICM), także między polami i w tabelach — tak jak krajowy punkt dostępu
Gdzie wynik	pod polem: Błąd: i opis	w panelu Sprawdzenie po prawej i przy polach
Wpływ na status	brak	bez blokujących błędów świadectwo dostaje status Zwalidowany

Przed sprawdzeniem panel zapisuje zmiany. Błąd z pełnego sprawdzenia przy polu ma rozwijany opis reguły, np. Reguła ICM R10.

Panel „Sprawdzenie”

Na górze panelu podsumowanie: Schemat XSD i Spójność danych (ICM) — zgodny albo liczba błędów, a także Do sprawdzenia ręcznie, jeśli są reguły, których panel nie umie ocenić automatycznie. Niżej informacja, kiedy sprawdzono świadectwo, albo ostrzeżenie Zmiany od ostatniego sprawdzenia — sprawdź ponownie, oraz liczba pól do poprawy znalezionych na bieżąco.

Każda uwaga ma rodzaj (Błąd, Ostrzeżenie, Do sprawdzenia ręcznie), sekcję, opis i kod reguły. Odnośnik Przejdź do pola przewija formularz do pola i ustawia w nim kursor — także gdy pole jest zwinięte albo ukryte filtrem widoku.

Ignorowanie błędu i przywracanie

Jeśli wiesz, że wartość jest poprawna (np. potwierdza ją świadectwo homologacji), możesz zignorować błąd:

Przy błędzie kliknij Zignoruj….
W polu Powód wpisz uzasadnienie (co najmniej 3 znaki). Powód zobaczy zespół.
Kliknij Zignoruj błąd.

Zignorowana uwaga jest przekreślona, ma opis Zignorowane i powód. Przyciskiem Przywróć cofniesz decyzję. Gdy zignorujesz wszystkie błędy, świadectwo dostaje status Zwalidowany.

Zignorowany błąd nie znika z przepisów. Krajowy punkt dostępu sprawdza te same reguły i może odrzucić plik. Każda zmiana danych świadectwa unieważnia wcześniejsze decyzje o ignorowaniu — po kolejnym sprawdzeniu trzeba je podjąć ponownie.

Zapisywanie

Zmiany zapisują się same chwilę po tym, jak przestaniesz pisać. Ctrl + S zapisuje od razu. Stan zapisu widać w nagłówku:

Zapisano · 12:48 — wszystko zapisane,
Niezapisane zmiany i Zapisywanie… — zapis w toku,
Nie zapisano · Spróbuj ponownie — np. brak połączenia; kliknij Spróbuj ponownie,
Konflikt zmian — opis niżej.

Jeśli spróbujesz zamknąć kartę z niezapisanymi zmianami, przeglądarka zapyta, czy na pewno wyjść.

Konflikt zmian

Gdy dwie osoby edytują to samo świadectwo, a druga zapisze zmiany wcześniej, Twoje kolejne zmiany nie nadpiszą jej pracy. Zobaczysz komunikat Konflikt zmian: ktoś inny zapisał to świadectwo w międzyczasie. Kliknij Wczytaj aktualną wersję; Twoje niezapisane zmiany przepadną, więc najpierw przepisz je sobie, jeśli są ważne. Więcej w rozdziale Komentarze, wersje, przypisania.

Filtr widoku i wyszukiwanie pól

Nad formularzem wybierasz, które pola pokazać:

Wszystkie pola,
Tylko zmienione — pola zmienione od otwarcia świadectwa (w nawiasie ich liczba),
Tylko błędy — pola z błędami.

W widokach Tylko zmienione i Tylko błędy nie widać wierszy tabel ani zwiniętych pól opcjonalnych — błędy w tabelach znajdziesz w panelu Sprawdzenie.

Pole Znajdź pole (Ctrl + K) wyszukuje po numerze pozycji świadectwa (np. 16.1), polskiej nazwie albo nazwie elementu XML; wielkość liter i polskie znaki nie mają znaczenia. Kliknij wynik albo naciśnij Enter, aby przejść do pierwszego trafienia. Numery, które standard łączy w jedną tabelę (np. 0.2.3.4), też są rozpoznawane.

Generowanie i pobieranie XML

Przycisk Generuj XML jest aktywny, gdy świadectwo ma status Zwalidowany i wszystkie zmiany są zapisane. Dopóki jest nieaktywny, obok widać powód, np. Niedostępne: popraw 2 błędy., Niedostępne: najpierw sprawdź świadectwo. albo Niedostępne: trwa zapisywanie zmian.

Kliknij Sprawdź i popraw albo zignoruj błędy, aż status zmieni się na Zwalidowany.
Kliknij Generuj XML. Panel nada świadectwu identyfikator i datę wersji, a status zmieni się na Wygenerowany.
Kliknij Pobierz XML i opieczętuj plik swoim programem.

Zakładka „Pieczęć”

Zakładkę otwierasz etapem Opieczętuj, przyciskiem Wgraj opieczętowany plik albo bezpośrednio w kolumnie po prawej. Przed wygenerowaniem pliku zakładka tylko wyjaśnia, że pieczętuje się wygenerowany plik XML.

Kliknij Pobierz XML i opieczętuj plik w programie do pieczęci, którego używa Twoja firma — bez zmieniania i formatowania pliku.
W części Wgraj opieczętowany plik przeciągnij plik na pole albo kliknij wybierz z dysku.
Odczytaj wynik: przy każdej kontroli znacznik i słowo spełnione albo błąd z opisem, a dalej dane certyfikatu. Opieczętowany oznacza, że świadectwo dostało taki status; Odrzucony — że trzeba poprawić ustawienia programu i wgrać plik ponownie.

Wynik ostatniego wgrania zostaje w zakładce. Odnośnik Sprawdź swoją pieczęć prowadzi do próby pieczęci na pliku testowym. Szczegóły kontroli i pieczętowanie całej serii opisuje rozdział Pieczętowanie.

Co jest jeszcze w przygotowaniu

wysyłka do krajowego punktu dostępu (NAP),
porównanie pól z poprzednim świadectwem albo starszą wersją,
informacja, kto jeszcze ma otwarte to samo świadectwo,
zmiana kolejności wierszy przez przeciąganie.